کابل (پژواک ٣ لړم٩٢): د راتلونکي ١٣٩٣ کال د ولسمشريزو ټاکنو د هغو کانديدانو ژوندليکونه چې د ټاکنو خپلواک کميسيون د کانديدانو په وروستي نوملړ کې شامل کړي دي. ١- د ډاکټر عبدالله عبدالله ژوندليک: ډاکټر عبدالله عبدالله، د غلام محي الدين خان زمرياني زوى دى چې په ١٣٣٨ هجري لمريز کال کې په کابل کې زېږېدلى. پلار يې په افغانستان کې د شاهي دولت پر مهال د شورا په وروستيو کې له کندهار ولايت څخه دانتصابي سناتور وو. نوموړى په ١٣٥٥ کال کې د کابل ښار له نادريې لېسې څخه فارغ شوى او په ١٣٦٢ کال کې يې د سترګو په څانګه کې د کابل په طبي پوهنتون کې خپل لوړې زده کړې پاى ته رس

د دې سيمې د نورو ښارونو په څېر، کابل د لرغونې تاريخ په پاڼو کې د بلخ او هرات په شان شهرت نه لرلو.دا د ختيځ لوري ته د حمله کوونکو او کډوالو په لاره کې د دمې ځاې و او داسې اټکل دې چې د برونزو په دوره کې خلکو دلته ژوند پېل کړو.د اريايانو په وېدي سندرو کې د “کوبها” (کابل) سيند هم ستايل شوې دې.په ځينو تاريخونو کې کابل د سانسکرت “کامبوج” نه راوتلې يو تورې گنل کېږي او هندي سرچينې واي چې دا کامبوج پوره و چې يونانيانو کابوره تلفظ کوو. د شنو ورشو گانو، گڼو ونو او د لويو ډنډونو سيمه وه چې په ژمي کې د ساېبېريا نه په کوچ مارغان پکې ايسارېدل. ” کول حشمت خان” د اوبو لوې ډنډ په غاړو به په وحشي بوټو کې مارغانو

ليکوال او ژورناليست خبره ده :(( ان لاين د نورو رسنيو په پرتله يوۀ ژورناليست ته ډيره موقعې ورکوي چې د خبر بيلا بيل اړخونه وڅيړي او هر ليد لوری يې انځور کړي . د ځای د محدوديت نشتوالي انلاين ژورناليست ته واک ورکړی چې د خبر شامځکه يا بکګراونډ ښه روښانه کړي . ))ان لاين ژورناليست د ورځپاڼې په څير متن ، د راډيو په څير غږ او د تلويزيون په څير فلم کارولی شي خو پريکړه يې دا ده چې کوم مطلب په کومه بڼه ښايي کارونکي ته ښه اوبشپړ وي .د ان لاين برلاسي تر نورو هغو دا ده چې ژر تر ژره يو مطلب پرې خپريدلی شي .ان يوه جمله هم کيدای شي چې د ان لاين ژورناليست لپاره پوره وي او تر لاندې وليکي چې نور جزييات ډير ژر پر ه

بې وطنه مسافر...هغه ساعت شي را په زړه ستا په څنګل خوبونهکله چې سر ته تـیږه ږدم او مسـافر ویده شـممورې! چي تا به هم زما په یاد کې داسي کولبېګاه زه هم ډوډۍ ونه خورمه نهــر ویده شمزه کور لرم ، خو دلته نه! هلته په خپل وطن کيدلته په څېر د یو ملنګ د بل په در ویده شــمهغه کوچنۍ خور مي چي غوښتې وه نانځکه رانهپه دې سوچو مي شپه سبا شي په سهر ویده شمهغه ماشوم ورور به مي اوس هم یادوي او کنهزه خو یي اوس هم په سوچونو کي اکثر ویده شمدځوانۍخوب چې کله ستړی کړي"شیکن" خروټیپښې را اوږدې کـړم د رملو په بســتر ویده شم

د رنګونو له بازاره څه دې راوړل
راته ووایه له یاره څه دې راوړل
د لاس نښه چې جانان درکړه تا څه کړه
ته هم ټګ شولې ریباره څه دې راوړل
نن خو راشه یو څه ښکلې کیسې وکړه
د ښایسته ؤ له بنډاره څه دې راوړل
ملنګان په انتظار درته ولاړ دي
د شاهانو له درباره څه دې راوړل
له مودو وروسته راپیښ شولې نېکمله
ته چې راغلې په دې لاره څه دې راوړل

هـــــغه چــــی ګـــرځــی د جنت په تمه ځـــان کـــړوی
زمـــــا جـــنت زمــــا د مــــور پـــه یــوه خندا کی پروت دی

دښکلو ﻻس کی چی زړه مات شی سړی څه وکړی نوشپه د اختر وی خو برات شی سړی څه وکړی نو سر په زنگون ډوب په درياب د تړمو اوښو کی شید زړه په کورکی چی درد زيات شی سړی څه وکړی نو ښکلی انکار له مينی وکــړی بدرنگ مينه نکړیذری ذری د چا جذبات شی سړی څه وکړی نو پتری پتری کچکول تر څنګ کور د مجنون ته به ځیبی وفائی ورته سوغات شی سړی څه وکـړی نو د خوښی تمه خو هر څوک کوی له ښکلو ښکلوچی د غمونو پری برسات شی سړی څه وکړی نو تښتی به خود له نفرتو ځينی انجان غوندی نوعشق ئی مذهب اوعشق ئی ذات شی سړی څه وکړی نو